W dyskusyjny plener

Wyruszyliśmy – niczym wakacyjni kuracjusze na plenerowe, wyjazdowe spotkanie KDoK. Jedni rowerem, drudzy pociągiem, byli i Ci, którzy zdecydowali się na przejazd samochodem.

Tak naprawdę nie mogliśmy się doczekać rozmowy na temat powieści Doris Lessing. „Dobra terrorystka” wybiła nas ze sfery obojętności, uniosła lekko w górę i rzuciła o podłogę – tak metaforycznie. Chcieliśmy podzielić się wrażeniami i emocjami. Opowiedzieć sobie o Alice, o jej rodzicach, miłości, kompanach. Chcieliśmy mówić na temat aktywistów, działaczy i organizacji, które walczą o „lepsze jutro”. I tak zrobiliśmy. Za płotem szczekał pies, obok polegiwał kot, drzewa szumiały, trawa zieleniła się pod nogami, a my – opowiadaliśmy sobie o wszystkich rzeczach, które poruszyły nas w książce Doris Lessing. Jak zwykle byliśmy głośni, bezkompromisowi, bezpośredni i zachwyceni możliwością literackiej dyskusji. Książka nie zdobyła powszechnego zachwytu, niektórzy zarzucili jej brak dynamizmu i konkretnej akcji. Wśród tych, którzy nie mogli się jej nachwalić i tych, bardziej wstrzemięźliwych jedno było jasne - Lessing stworzyła doskonały pretekst do ważnej dyskusji. Dyskusji o hipokryzji osób, organizacji, głoszących ważne społeczne postulaty, granicach walki o wartości i ich zasadności, pozoranctwa – tak zwanej mody na bycie po za marginesem społecznej normy i walkę o ważne dla owej wspólnoty wartości. Tematów i ciekawych przemyśleń jakie przyniosła nasza rozmowa było więcej. Tutaj poprzestaniemy na propozycji indywidualnego zmierzenia się z prozą Doris Lessing, do której zachęcamy.

Za miesiąc nie planujemy wycieczek, planujemy świętowanie naszych 10 urodzin. Nawet w tak ważnym momencie nie zapominamy o lekturze – zamierzamy się na najnowsze wydawnictwo Sławomira Shutego „Historie ludzi z wolnego wybiegu”.